Anne-babalar dikkat!

Takıntı, kelime anlamı olarak mantıklı olmayan, tekrar eden düşünceler, davranışlar ya da alışkanlıklar olarak tanımlanabilir. Aslında günlük hayat içerisinde pek çok kişi farkında olmadan takıntılı davranışlarda bulunabilir. Örneğin 3 kez tahtaya vurmak gibi batıl inançlar takıntı olarak değerlendirilebilir.
 
Çocukluk dönemindeki takıntılar söz konusu olduğunda konu iki farklı açıdan ele alınabilir. Genel gelişim sürecinde 2-5 yaş döneminde çocuklarda tekrar eden davranış ve alışkanlıklara rastlamak mümkündür.
 
Hep aynı bardaktan (en sevdiği çizgi film karakterinin resmi ya da en sevdiği renk olan) su içmeyi istemek bu yaş dönemindeki çocuklarda sıkça görülebilen bir davranıştır.
 
Ancak bu gelişimsel özelliği olan takıntılı davranışlar 5 yaş döneminden sonra azalırlar. Takıntılı davranışların sıklığı ve şiddeti azalmadığında, çocuğun genel hayatını olumsuz olarak etkilediğinde, kaygı yaratan düşünceler, huzursuzluk duygusu ve gerginlik bu takıntılara eşlik ettiğinde o zaman bu durum profesyonel yardım alınmasını gerektiren bir sorun olarak tanımlanır. Ailenin takıntılı davranışlar söz konusu olduğunda çocuğun gelişimini ve davranışlarını daha dikkatli olarak gözlemlemesi bu nedenle önemlidir.
 
Anne-baba tutumu nasıl olmalı?
 
Takıntılı davranışlar konusunda çocukların cezalandırılması, kızgınlık ve baskı ile bu davranışlardan vazgeçirmeye çalışmak, yaşanılan sorunu olduğundan daha da ciddi hale getirebilir.
 
Takıntılı davranışları iyi gözlemlemek, çocuğun hayatı üzerindeki etkilerini takip etmek, bu konu ile ilgili bir uzmana danışmak ve takıntılara neden olan etkenlerini belirlemeye, anlamaya çalışmak çok önemlidir.
 
Takıntılı davranışa olumlu ya da olumsuz olarak ilgi göstermek, bu davranışların pekişmesine yardımcı olabilir. Çocuğunuzun bu davranışları sizin ilginiz çekmek için bir yöntem olarak görmesi durumu daha da zorlaştırabilir.
 
Anne-baba olarak davranışlarınızla model olduğunuzu ve çocuklar için en etkili yöntemin görerek öğrenme olduğunu hatırlayın. Eğer siz aşırı titiz, mükemmeliyetçi tepkiler verirseniz çocuğunuz da bunları taklit edecektir.
 
Çocukların kendi sorunlarını çözmeleri için fırsat vermek, güven duygusunun gelişimini desteklemek, anne-baba olarak onlara koşulsuz sevgi ve kabul gösterdiğiniz hissettirmek hem kişilik gelişimini destekleyecek hem de riskli davranışların ortaya çıkmasını engelleyecektir.
 
Çocukla ilgili beklentileri gözden geçirmek, kaygıyı arttıracak tutum ve eleştirilerden kaçınmak, çocuğun yaşadığı sorunun nedenlerini anlamaya çalışmak önemlidir.
Kaynak: guncedanismanlik.net
Yazıyı Oylayın


Yorum Ekle

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Loading...
Menu Title